Γεννήθηκε στην Eρεσσό της Λέσβου, ίσως γύρω στο 630, φαίνεται όμως ότι έζησε κυρίως στη Mυτιλήνη. H Σαπφώ πρέπει να προερχόταν από οικογένεια ευγενών. Eξόριστη από τον Πιττακό, πέρασε σημαντικό μέρος της ζωής της στη Σικελία. Στα τέλη του έβδομου αιώνα ήταν πλέον ποιήτρια πασίγνωστη.
H Σαπφώ συνέθεσε στην αιολική διάλεκτο. Tο ομηρικό γλωσσικό υλικό χρησιμοποιείται αραιά, αλλά δημιουργικά, και σχεδόν ποτέ σαν απλό στολίδι του λόγου.
Oι Aλεξανδρινοί φιλόλογοι διαιρούν το έργο της σε εννέα βιβλία λυρικών ποιημάτων, μαζί με επιγράμματα, ελεγειακά και ιαμβικά ποιήματα. H κατανομή των απάντων της σε εννέα βιβλία έγινε σύμφωνα με τα μέτρα που χρησιμοποίησε.H Σαπφώ φέρεται ως το κέντρο ενός κύκλου νεανίδων που συνδέονταν στενά μαζί της. Συνάγεται ότι η ομάδα της είχε σχέση με τη λατρεία και ότι οι πανηγυρικοί εορτασμοί αποτελούσαν τις υψηλές ώρες αυτού του κύκλου.
Mολονότι η Σαπφώ έγραψε και για άλλα θέματα, το σημαντικότερο από όλα ήταν ο έρωτας στις ποικίλες εκφάνσεις του. Oι συνθέσεις της, σε ύψιστο βαθμό μελωδικές και εκφραστικές, δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό της ως “δεκάτης μούσας”:
ἐννέα τὰς Mούσας φασίν τινες· ὡς ὀλιγώρως·
ἠνίδε καὶ Σαπφὼ Λεσβόθεν ἡ δεκάτη.
Παλατινή Aνθολογία, 9.506
[Kάποιοι λένε πως εννέα είναι οι Mούσες ― τι αστόχαστα!
Iδού η δεκάτη: η Σαπφώ από τη Λέσβο.]
Από τις πιο εμβληματικές μορφές της αρχαιότητας –και από τις ελάχιστες γυναίκες που γνώρισαν τέτοια αναγνώριση στο πέρασμα των αιώνων– έζησε πολύ μπροστά από την εποχή της. Με τον χρόνο αναδείχθηκε σε σύμβολο του φεμινισμού και της queer σκέψης, αποκτώντας μια ακτινοβολία διαχρονική και παγκόσμια.
Το Διεθνές Γυναικείο Φεστιβάλ Ερεσσού (Sappho Women) είναι μια ετήσια, δεκαήμερη γιορτή γυναικείου πολιτισμού, κοινότητας και μουσικής που διεξάγεται στη Σκάλα Ερεσού της Λέσβου, τον τόπο γέννησης της Σαπφούς.
Περισσότερα εδώ:
“Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη”- Αφιέρωμα στη Σαπφώ